समिर सुरुङभित्रै बेपत्ता भए बाबुकाे पीडा उनकै शब्दमा

रसुवा, भाेटेकाेसीकाे बाढीपछि रसुवागढी जलविद्युत आयोजनाको सुरुङमा हराइरहेका छोराको अवस्था सम्झेर पिता माधव लामिछानेले लेखे हृदयविदारक शब्दहरू पीडा : 

रसुवा,भदौ १० गते आएको विनाशकारी बाढीपछि रसुवागढी जलविद्युत आयोजनाको सुरुङभित्र फसेका आफ्ना जेठा छोरा समिर लामिछानेसहितका कामदारहरूको स्थिति अझै अज्ञात रहँदा उनका पिता माधव लामिछानेले गहिरो हृदयविदारक भावुक पीडा व्यक्त गरेका छन् ।

सामाजिक सञ्जालमार्फत लामिछानेले सुरुङभित्र अक्सिजनको अभावमा तड्पिएर हुनुपरेको मृत्युको कल्पना गर्दै हृदयविदारक भावुक पीडा व्यक्त गरेका हुन् । हालै चिलिमे सुरूङमा भेटिएका शवहरूको अवस्था नबिग्रिएको सन्दर्भ जोड्दै उनले सुरुङभित्र रहेकाहरूको मृत्यु केही दिनअघि मात्र भएको हुन सक्ने आशंका व्यक्त गरेका छन् ।

बाबु ? तिमीहरू चाहिँ सुरुङमा नहुनु ल। सुरुङमा हुनेहरूको मृत्यु कति पीडादायी भयो होला ?  चिलिमेमा अहिलेसम्म शव नबिग्रिएको देख्दा मृत्यु भर्खरै एक/दुई दिनअघि मात्र भएको जस्तो लाग्छ, उनले भावुक हुँदै लेखेका छन्, अक्सिजनको अभावमा त्यसरी तड्पिएर मर्नुभन्दा त बाढीमा सिधै परेको भए बरु यति धेरै यातना हुँदैनथ्यो होला। आयोजनामा विगत ६ वर्षदेखि इलेक्ट्रिकल इन्जिनियरका रूपमा कार्यरत समिर सुरुङभित्रै बेपत्ता छन् ।

सरकार र सम्बन्धित निकायको सुस्त उद्धार कार्यप्रति कडा असन्तुष्टि जनाउँदै लामिछानेले राज्यको लापरबाहीका कारण आफूहरूले यो नियति भोग्नुपरेको आरोपलगाएका छन्। घटनाको सुरुवाती चरणदेखि नै सम्पूर्ण सुरुङ क्षेत्रमा स्वदेशी तथा विदेशी विज्ञ उद्धारकर्ताहरू तत्काल परिचालन गरिएको भए आफ्ना छोरासहित अन्य कामदारहरूलाई जीवितै वा समयमै उद्धार गर्न सकिने उनको दाबी छ। 

उनले यस्तै खाले स्टाटस् लेखिरहँदा सामाजिक संजालमा धेरैले गाली वर्षा गरेका थिए । उनले समयमा उद्धार हुन सके त्यहाँ रहेका प्राविधिक तथा कामदारहरू बाँच्ने थिए भन्ने ध्येयले लेखेका हुन् । तर अग्रह र पूर्वाग्रहले गाली वर्षा गर्नेहरू प्रति मानवीय समवेदनाहीन शब्दहरूले प्रहार नगर्न धेरैले सामाजिक संजलमा लेख्नेहरू पनि छन् । 

सरकारले समयमै अनुमति दिएर विदेशी विज्ञ उद्धार कर्तालाइ ल्याउन सकेकाे भए धेरै जना प्राविधिक, कामदार तथा अन्यकाे जिवित उद्धार सम्भव थियाे भन्ने धेरैले टिप्पणी गरेका छन् ।